سلااااااام خیلی خیلی خوش امدید قربون معرفت تک تک شما

قشنگ ترین جمله ی تو چیه!؟!!؟! لطفا یه جمله ی قشنگ از خودتون.....

قشنگ ترین جمله ها متن ها داستان ها حکایت حرف ماندگار خلاصه هر چی به  نظرتون قشنگ و خوندنی  .....در نظرات.. بازم ممنون  از حضورتون و نظرات و جمله های قشنگتون

من خودم یه چند تا جمله برای نمونه .....امیدوارم خوشتون بیاد پس با جمله هاتون این آپ رو تکمیل کنید قشنگ ترین جمله هاتون میاد رو ی صفحه...

قربون دوستان بامرام وبامعرفت

♥زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست / هرکسی نغمه ی خود خواند و از صحنه رود / صحنه پیوسته بجاست / خرو آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

♥بعضي عشق ها آتشين اما کم عمق و سطحي هستند گردبادي بر پاي مي کنند و زود هم سرد مي شوند اما بعضي عشق ها عميق است و ملايم چون يک نخ باريک شروع مي شود و در طول زمان استمرار مي يابد

♥هر از گاهی توقف بین راه فرصت خوبی است برای دیدن مسیر طی شده و نگریستن به مسیر پیش رو...

♥به دنبال كسی هستم كه با درد آشنا باشد دلش غمگین خودش ساده كمی از جنس ما باشد؛ به دنبال كسی هستم كه گر گویم غم خودرا كه با سوزو غم ودردم به هر جا همنوا باشد؛ به دنبال كسی هستم كه عشقش واقعی باشد نه دنیاونه زرخواهد نه طالب بر هوی باشد ♥از زندگی خود لذت ببر بدون آنکه آن را با زندگی دیگران مقایسه کنی

♥چقدر خواب ببینم که مال من شده ای و شاه بیت غزل های لال من شده ای چقدر خواب ببینم که بعد ان همه بغض جواب حسرت این چند سال من شد ه ای چقدر حافظ یلدا نشین ورق بخورد؟ تو ناسروده ترین بیت فال من شده ای چقدر لکنت شب گریه را مجاب کنم خدا نکرده مگر بی خیال من شده ای هنوز نذر شب جمعه های من این است که اتفاق بیفتد حلال من شده ای که اتفاق بیفتد کنارتان هستم برای وسعت پرواز بال من شده ای میان بغض وتبسم میان وحشت و عشق تو شاعرانه ترین احتمال من شده ای مرا به دوزخ بیداریم نیازی نیست عجیب خواب قشنگی ست مال من شده ای   ♥خوب گوش کردن را بیاموز , فرصتها گاه آهسته در می زنند   ♥راهروی زندگی ...! زندگی یک راهروی ساده و مستقیم نیست که مادر آن آزاد و بی دردسر گام برداریم و پیش برویم, زندگی مسیری تو در تو و پر پیچ و خم از گذرگاه هاست , که ما باید راه خود را جستجو کنیم, و گاه گاهی, گم شده و سرگردان در کوچه ای بن بست واردش شویم. اما اگر با شکست مواجه شدیم, همیشه دری وجود دارد که به رویمان گشوده شود شاید نه آن دری که خودمان, تاکنون انتظارش را داشتیم, بلکه آن که در انتها به نفعمان تمام می شود.   ♥هر چه در دنیا اتفاق می افتد یا ما را بیدار میکند و یا ما را به خواب فرو می برد .   ♥شبی غمگین , شبی بارانی , شبی سرد مرا در غربت فردا رها کرد دلم در حسرت دیدار او ماند مرا چشم انتظار کوچه ها کرد به من می گفت تنهایی غریب است ببین با غربتش با من چه ها کرد تمام هستی ام بود و ندانست که در قلبم چه آشوبی به پا کرد او هرگز شکستم را نفهمید اگر چه تا ته دنیا صدا کرد   ♥ممکن است بشود که گلی را زیر پا لگدمال کرد، ولی محال است بتوان عطرش را در فضا محو ساخت   ♥سر كلاس ریاضی بود كه استاد اومد دو خط موازی رو تخته كشید. خط پایینی نگاهی به خط بالایی انداخت و در دل خود عاشقش شد. خط بالایی نگاهی به خط پایینی انداخت و در دل عاشقش شد. در همین هنگام بود كه استاد داد زد دو خط موازی هیچ وقت به هم نمی رسن   ♥اگه كسی دیوونت بود ، بازیش نده اگه عاشقت بود ، دوستش داشته باش اگه دوست داشت ، بهش علاقه نشون بده اگه بهت علاقه داشت ، فقط بهش لبخند بزن اینطوری همیشه یه پله ازش عقبتری اگه یه روزی خسته بشه و یه پله بیادعقب تازه میشه مثل تو ♥اگر معجزه ای رخ بدهد و زمان به عقب برگردد... به دنیا قول خواهم داد چشمهایم را تا آخرین روز حیاتم روی هم بگذارم، می دانی چرا ؟ می ترسم یك لحظه غفلت كنم ، دوباره تو را ببینم و یك عمر گرفتارت شوم     ♥هوسبازان کسی را که زیبا می بینند دوست می دارند، اما عاشقان کسی را که دوست دارند، زیبا می بینند   ♥اگه قرار باشه ظرف 24 ساعت دنیا به پایان برسه تموم خطهای تلفن و تالارهای گفتگو و ای میل ها اشغال میشه ..پر میشه از : « از اینكه رنجوندمت پشیمونم من رو ببخش » « تو را عاشقانه می پرستم » « مراقب خودت باش » اما بین این همه پیام یكی از همه تكون دهنده تره « همیشه عاشقت بودم ولی هیچوقت بهت نگفتم » پس عشق و محبت را تقدیم انكه دوستش داریم كنیم شاید فردایی نباشد.   ♥مجنون را به محاكمه عدل بردند گفتند توبه كن ، گفت خدایا عاشقم عاشقترم كن...   ♥می نویسم "د ی د ا ر "تو اگر با من و دلتنگ منی یک به یک فاصله ها را بردار ♥در زندگی چون سرو باید بود                                           بر روی پای خویشتن ایستاد                       هرچند بی میوه ولی آزاد                                                              نه مثل یك تاك با آن همه بار                    اندام خود را تكیه روی داربستی داد     ♥كاش در دهكده عشق فراوانی بود توی بازار صداقت كمی ارزانی یود كاش اگر گاه كمی لطف به هم میكردیم مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود كاش به حرمت دلهای مسافر هر شب روی شفاف ترین خاطره مهمانی بود كاش دریا كمی از درد خودش كم می كرد قرض می داد به ما هرچه پریشانی بود كاش به تشنگی پونه كه پاسخ دادیم رنگ رفتار من و لحن تو انسانی بود مثل حافظ كه پر از معجزه و الهامست كاش رنگ شب ما هم كمی عرفانی بود چه قدر شعر نوشتیم برای باران غافل از آن دل دیوانه كه بارانی بود كاش سهراب نمی رفت به این زودی ها دل پر از صحبت این شاعر كاشانی بود كاش دل ها پر افسانه ی نیما می شد و به یادش همه شب ماه چراغانی بود كاش اسم همه دختركان اینجا نام گلهای پر از شبنم ایرانی بود كاش چشمان پر از پرسش مردم كمتر غرق این زندگی سنگی و سیمانی بود كاش دنیای دل ما شبی از این شبها غرق هر چیز كه می خواهی و می دانی بود دل اگر رفت شبی كاش دعایی بكنیم راز این شعر همین مصرع پایانی بود   ♥یه تیکه از یه آهنگ قدیمی سیاوشه من برای با تو بودن هر مترسکو شکستم      وقتی چشمامو میبستم دل به یاری تو بستم                           ولی تو تنهاتر از من دل به تنهایی سپردی                                 واسه ی رهایی از شب منو با خودت نبردی!!!   ♥تا حالا به رابطه ی دو تا چشم دقت کردی ؟؟ با هم باز میشن - با هم بسته میشن - با هم میخندن - با هم گریه میکنن - با هم میچرخن . جالب اینجاس که هیچکدوم هم اون یکی رو نمیبینه . دوستی یعنی این !!!! حالا دقت کردی این دو تا چشم فقط زمانی که یه دختر جلوشون ظاهر میشه یکیشون بسته میشه و اون یکی باز میمونه (چشمک) . نتیجه گیری اخلاقی : دختر حتی بهترین و محکم ترین روابط دوستی رو هم به هم میزنه     ♥از انسانها غمی به دل نگیر؛ زیرا خود نیز غمگین اند؛ با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شك دارند؛ پس دوستشان بدار اگر چه دوستت نداشته باشند...!   ♥رفتنت آغاز ویرانی ست حرفش را نزن ابتدای یک پریشانی ست حرفش را نزن گفته بودی چشم بردارم من از چشمان تو چشم هایم بی تو بارانی ست حرفش رانزن ♥شجاعت همیشه فریاد زدن نیست.گاه صداى‌آرامى است كه انتهاى روز مى‌گوید: فردا دوباره تلاش خواهم كرد.      ♥کاش تا همیشه نمی دیدمت                                         و یا هرگز به ذهن ساده من این نمی گذشت                                                                             که با تو میشود......   عشق                                     بیداد    من باختن                  یعنی                    لحظه                 عشق جان                          سرزمین             یعنی                        یعنی زندگی                                 پاک من عشق                               لیلی و قمار                                                                                    مجنون در                              عشق یعنی........           شدن ساختن                                                                               عشق دل                                                                                   یعنی كلبه                                                                        وامق و یعنی                                                                   عذرا عشق                                                           شدن   من                                                عشق  فردای                                یعنی   كودك                        مسجد   یعنی             الاقصی عشق  من   عشق                                      آمیختن                                         افروختن یعنی                                 به هم          عشق                               سوختن چشمهای                      یكجا                    یعنی                       كردن پر ز                 و غم                            دردهای             گریه خون/ درد                                                   بیشمار     عشق                                 من     یعنی                           الاسرار     كلبه                  مخزن          اسرار     یعنی        خوووووووووووووووووب باید  بگم که ۲۲ بهمن تولد منهتولدم مبارک   باز ماه بهمن و روز متولد شدن من رسید تولد واژه ای ست در پی معنا شدن مفهومی است در تب و تاب رسیدن تولد گاه بهانه ای ست برای دلتنگِ خود شدن شانه ای ست برای جستجوی خویش تولد گاهی بهانه ای ست برای یك جمع دوستانه برای چند لحظه با هم خندیدن(هر چند به ظاهر) برای خرید یك شاخه گل برای جاری شدن یك قطره اشك و كشیدن آهی از سر دلتنگی تولدعلامتی است پر معنا در سر رسید زندگی ما گاه بهانه ای ست برای نوشتن یك متن یا سرودن یك شعر تولد گاه بهانه ای ست برای فریاد بودن رهایی از پیله ی تنهایی و اندكی به دنبال خود گشتن تولد مفهومی ست ناپیوسته در زندگی امروز ما و عشق مفهومی ست پیوسته(اگر دریابیم)

حرفی برا گفتن ندارم فقط اینو می تونم بگم که امسال با سال های دیگه فرق داره ؟!؟!؟

مثل کسی که ........ بگذریم.من هم چند وقتی است احساس این دچار شدگی را دارم . دچار خود بودن!!!!

می خواستم از زمستان  و از باران بنویسم. از عاشقی  و عشق رفته بگویم.از تنهایی و بی کسی حرف بزنم.از نیمه شبا بگم که این روزا بد جوری باهاش حال می کنم   اما چه کنم که چند وقتی بود که اسیر م  ،اسیر سکوت!!!!زندانیم؟!؟!

زندانی تن، زندانی فکر، زندانی عشق، زندانی تنهایی، زندانی ......

این روزا فقط کافیه یه آهنگ از قمیشی یا جهان بزارم و دراز بکشم رو تختم تا همه ی دردای دنیا بیاد سراغ من...

و باز همان دغدغه ها، دل مشغولی ها و دلتنگی های همیشگی....

بعضی وقتها فکر می کنم مثل ماهی ای شده ام که  از آب بیرون افتاده و داره به سختی بالا و پایین می پره....

حس غریبی دارم سرشار از امید و نا امیدی....سرشار از نور و سیاهی.....

 بعضی وقت ها یه حرف هایی تو دل آدم هست که به هیچ کس نمیشه گفت . تو اون لحظه  فقط میشه به آسمان نگاه کرد. انگار یه جورهایی آسمان ته دلم رو می خونه یا شاید هم صدای دلم رو می شنوه!

چند روز پیش جمله قشنگی شنیدم،

هر گیاهی آب و هوای خودش رو می خواد....

خار باید تو کویر باشه

نیلوفر باید تو آب باشه

...........

آب و هوای ما کجاست؟؟!؟!؟!

نیمه شب است و من خسته از سردردی که تمام روز را برام جهنم کرد ، سردردی که حتی با  چند تا استامینوفن کدیین و خوابیدن و  مشغول کردن خودم به چت و گشتن تو سایت ها و  و و و....میدونم مشکل من فقط سر درد  نیست !!!یه جورایی خسته ام

 چشم هام خسته از اون چیزایی که از صبح تا حالا دیده و باور نکرده خسته از نگاه به آدمایی که هیچ کدومشون تورو نمی فهمن...من که باورم نمیشه میون این همه آدم حتی یه نفر بی غم وغصه باشه !!!گشتم نبود نگرد نیست

امروز حال خیلی ها رو گرفتم رفیقام مامی ....  دست خودم نیست...یه وقت هایی آدم به ته خط میرسه خسته میشه از تکرار شب و روز خسته میشه از ساعت وزمان که هیچ چیزو تغییر نمی دن خسته میشه  

 دلم ناراحت یکی که فکر میکنم امشب اونو هم ....ناخواسته !!!کسی که این روزا شده تنها دلخوشی من کسی که فقط دلش به دلم راه داره کسی که قول داده تا وقتی تنهام سنگ صبورم باشه کسی که هیچ وقت نمی بینمش!!! خیلی دوسش دارم خودشم اینو میدونه ....؛ آن قدر که مثل امشب هنوزم ناراحتم که مبادا از دست من....اون  قدر که بخوام خوب ترین آدم دنیا باشم تا مبادا ازم ناراحت بشه!!!

نیمه شب است ؛ و من که خسته از سردردی فجیع ، نشسته ام پشت کامپیوتر و این واژه ها را نه به اختیار خودم تایپ می کنم .

نیمه شب است ؛ و انگار تمام ابرهای عالم توی دل من شب زنده داری به پا کرده اند !

نیمه شب است؛ و تنها ، تو یه اتاقی که دیگه ازش خسته شدم اتاقی که درو دیوارش برام مثل میله های زندون شده ...من کی آزاد میشم !!!

سردرد و بی حوصله بودن بنده هیچ ربطی به آن یک نفر و هزاران یک نفر دیگر نداره ! خودش سرخود آمد که  ، امروز را هم به کامم زهر کنه ! 

 شب به خیر ؛ شب به خیر به همه ی خسته هایی که صبح های زود پا می شین و شب های دیر می خوابین ...

خسته از هر چی که بود

خسته از هر چی که هست

راه می ا فتم که برم

مثل هر شب مست مست

باز دلم مثل همیشه خالیه

باز دلم گریه ی تنهایی می خواد

بر میگردم تا ببینم کسی نیست

میبینم غم داره دنبالم میاد

من گرفتار سنگینی سکوتی هستم

که گویا قبل از هر فریادی لازم است

من تمام هستی ام را در نبرد با سرنوشت

در تهاجم با زمان آتش زدم کشتم

من بهار عشق را دیدم ولی باور نکردم

یک کلام در جزوه هایم هیچ ننوشتم

من ز مقصد ها پی مقصود های پوچ افتادم

تا تمام خوب ها رفتند و خوبی ماند در یادم

من به عشق منتظر بودن

همه صبر و قرارم رفت

بهارم رفت عشقم مرد یارم رفت

فکر می کنم آنقدر شادی بین آدمها کم شده که گفتن از غم گرهی از هیچ کاری نمی گشاید...

می خواهم بگویم از غم مزمن رسوب گرفته ای که رهایم نمی کند ...دلم نمی آید اما..

می گویم بیا به تمام این دلایل کوچک کوچک شاد باشیم و به قهقهه بخندیم به تمام لطیفه های بی مزه و با مزه...و از روی آن سکوت های بین خنده ها زود عبور کنیم...

یادم نمی آید از کی این اتفاق افتاد ...انگار که تمام پنجره ها یکباره باز شدند و هیچ چیز، هیچ چیز خوشحال کننده ای تا آخرین افق دور دست دیده نمی شد..

دوست دارم بنشینم خودم را بکاوم و ببینم از کدام لحظه ها ی دور آرام آرام ،دلتنگ شدم و فرو رفتم در خودم..و تنها تر شدم ...و فراری...از کدام لحظه ؟!

می خواهم بنشینم و یک طوری که خیلی درد نداشته باشد زخم هایم را پیدا کنم...توی این خانه همیشه وفور سکوت هست ...و این مجبورت می کند که به خودت فکر کنی حتی بیش از آن که لازم هست ...وقتی با آدمهای دیگر یک جا زندگی می کنی شاید این همه وقت نداری که به خودت نیشتر بزنی...که هی زخم هایت را زیر و رو کنی ...

فکر می کنم اولین چیزی که هنوز رهایم نکرده بی مهری او ...یک جور سنگدلی و نارضایتی همیشگی از من...حسرت دستهایش و آغوشش که هیچوقت مرا نمی پذیرفت شاید تا آخرین لحظه با من است...

راهی نیست باید خودم را نجات دهم...آنقدر که دور شوم از آن خانه که خانه من نیست هیچوقت و نبوده...و تو این چند سال خیلی سختی کشیدم  تا خودم را پیدا کردم و روی پاهایم ایستادم ...اما یاد نگرفته بودم که باور کنم که زیبا هستم و ارزشمندم و حق خوب زندگی کردن دارم ...این بود که آدمها هم نمی توانستند این را باور کنند...

حالا هنوز من مادر و پدر خوبی هستم اما دوست خوبی نیستم ...نمی توانم لحظه های آدمها را شاد کنم ...نمی توانم کودک خوبی باشم ...من فقط می توانم به نیاز های آدمها توجه کنم و مواظب باشم کسی ناراحت چیزی نباشد...اینطوری است که توی سخت ترین لحظه هایم تنهای تنها می مانم ...آدمها فکر می کنند من برای خودم کفایت می کنم...اما حقیقت این است که من هنوز همان غمگین تنها هستم

ندیدن چشمانش این بار برای من زیادی سنگین است..خسته ام می کند ...فرسوده ام می کند ...و نا امید..تنهایی آزارم می دهد....

من امیدم  را از دست داده ام...تمامی این قسمتهای زندگی نشده ،آزارم می دهد...احساس این که هیچوقت در جای درست خودم تبوده ام...

شانه هایم درد می کند...

آخر ، چگونه بانگ بر آرم که :  عاقلان !

دیوانه نیستم  به خدا ، سخت عاشقم !

ستاره***تونظرش میگه می تونی تنهای غمگین نباشی ...تنهای شاد باشی ...اتفاقا دیروزم سامان همین حرفو زد تنهایی خوبه ...من با تنهایی حال مکنم ....امااااااااااا اما من تنها نبودم من تنها شدم این تنهایی خیلی سخته خیلی

خسته از این یکنواختی کسل کننده

ازاین سکوت بی معنی

از تشویشهای نا مفهوم و بازیهای زندگانی

خسته از این شب سرد و بی پایان و تنها باریکه نوری که در لحظه های تنهاییم سوسو می زند

خسته از این شهر شلوغ و انسانهای مسخ شده اش چون ذراتی سردرگم در دریای نامردمی

و فراموش شده!

گاهی وقتا از بي كسي هام  بغض مي كنم ...

مي دوني خدا...كسي از غصه هام خبر نداره...

  بد فرم دلم شكسته...ناجور خستم...

نمي دونم دارم تقاص كدوم گناهمو پس ميدم...

هيچي ندارم...

حتي واسم شونه اي هم نزاشتي كه سرمو روش بزارم و زار بزنم

به خودت قسم كه بيزارم از همه بود و نبود...

بيزارم به خدا از حس بودن...بيزارم از حس موندن...

 بيزارم از اين همه حس كور...

دلم مي خواد بدترين فحشارو نثار اين زندگي كنم ولي حتي توان اين كارو هم ندارم...

آخه خدا...چرا داري با من اين طوري مي كني؟ چرا ؟

الان كه دارم باهات درد دل مي كنم هيچ كي نيس كه اشكامو ببينه

دوس دارم با صداي بلند گريه كنم ولي حتي اين كارو هم نمي تونم بكنم

راستش واهمه دارم...مي ترسم از اينكه كسي صداي هق هقمو بشنوه...

مي ترسم از اينكه بازم كسي اشكامو ببينه...

كسي برا اشكام ازم چيزي نمي پرسه...منم جوابي ندارم....

ولي خدا...دلم بد جوري گرفته...

به هر طرفم نگاه مي كنم آدمايي رومي بينم كه يا هر كدوم به نوعي درگيرن

و يا اينقدر دلاشون از سنگه كه توجهي بهت ندارن...

من انتظاري ازشون ندارم چون از همه چي و همه كس طرد شدم...

نه اميدي هست و نه احساسي  و نه قلبي و نه عشقي...

هيچيه هيچي...به خدا ديگه كم آوردم...

به مولا ديگه نه نفسي هست و نه هم نفسي...

خسته ام به خدا...خسته...

همچون محکومی نشسته به انتظار مرگ ، خسته از ضربه های بیرحم ثانیه ها  اما ...

محکوم به زندگی!!